In arta, momentele sunt ciobite, colorate, puse in formule,
In calcule imi socotesc esecul din destin, fericirea si uimirea,
Insa nu pot comensura in timp si sentimente, tot ce mi-e viciu ascuns,
Ca doar nu mi pot pronunta vina cu buzele cu care m-ai sarutat.
Vreau sa cred in coduri de zambete, un destin colosal,
Si sa sa adorm obscur in frunze, in sunet de lacrimi, transversal.
Niciun comentariu:
Trimiteți un comentariu