din tot ce culeg pentru tine acum in toamna,
am acel sentiment, obscur si usuratic,
precum un zbor de liliac, campii goale,
o moarte umana, un vis mort, deces de moment.
Si de acum te vad, misterios cuvant in nume detii,
Si portret in mic-dejunul diminetii, devii,
desi as vrea la masa sa stau, o tigara singur sa fumez,
tu de cafea ma sorbii, si fumul fata ti creez,
si totusi acum, pe toate le las, iar de tine ma usurez.
Eu.
Niciun comentariu:
Trimiteți un comentariu